..En ineens zit je in Darwin

Tjah, de titel zegt het al een beetje... Laat ik even bij het einde beginnen, en dan wel het einde van het vorige bericht natuurlijk.. Alice Springs, vrij weinig bijzonders eigenlijk. Eens een ruig outback-stadje, maar nu door de vele toeristen die komen kijken hoe ruig het wel niet is eigenlijk helemaal niet ruig meer... Donderdag 17 Mei heb ik dus vrij weinig gedaan behalve het schrijven van het vorige bericht, en Vrijdag vond ik het niet erg dit plaatsje achter me telaten en het vliegtuig richting Perth te nemen, in het zuidwesten van Australie. Na een stop-over op een klein vliegveldje praktisch naast Uluru, met het daarbij behorende schitterende uitzicht (en gebrek aan foto's, mag niet als het vliegtuig aan het opstijden danwel landen is..), was het nog een uurtje of 2 vliegen naar Perth. Na aankomst de airport-shuttle naar de stad genomen, en ingeboekt in een willekeurig hostel... Even een rondje gedaan door de stad, snelle hap gehaald en al vrij snel naar bed gegaan. Zaterdag voelde ik me even wat minder goed.. Perth zal in de zomer ongetwijfeld een erg leuke stad zijn, maar in de winter (nu dus..) is er niet veel te beleven.. De backpackers die er zitten werken allemaal, want voor mooi weer moet je ergens anders zijn deze tijd van het jaar. Het zonnetje liet zich wel regelmatig zien, maar het was met 15-20 graden toch best frisjes in de schaduw, en 's nachts koelde het hier af tot 5 graden.. Uit verveling ben ik maar wat rond gaan lopen, maar ook dat is in je eentje toch een stuk minder leuk dan met iemand. Zondag heb ik even een uitstapje gemaakt naar het plaatsje Fremantle, een klein dorpje aan zee onder de rook van Perth waar een ontspannen sfeer hangt, en waar ik tegen het Shipwreck Museum aanliep.. Eenmaal binnen bleek dit best leuk te zijn, vrijwel het gehele museum was toegewijd aan het in 1629 hier voor de kust gezonken Nederlandse V.O.C.-schip "De Batavia". De eerste blanken hier aan land zijn dus Nederlanders geweest, iets waar ik eerlijk gezegd nooit bij stil gestaan heb.. Zelfs de overblijfselen van een van de bemanningsleden waren hier te zien, en ook een stuk van de romp van het schip zelf was aanwezig. Ook draaiden ze hier een filmpje over het bouwen van een replica van dit schip in Lelystad, waar ik jaren geleden eens ben wezen kijken. Erg grappig dus om zo ver van huis iets zo bekends tegen te komen.. Eenmaal terug in het hostel ben ik wederom vroeg mijn bedje ingedoken, hoofdzakelijk uit verveling eigenlijk.. Dat was ook de reden dat ik de volgende dag Anne maar eens gebeld heb om te vragen hoe het ging.. Na het horen van de temperatuur en way of life in Darwin heb ik na even twijfelen toch de plannen maar omgegooid, en heb ik een ticket gekocht die kant op. Dinsdag 22 Mei 13.05 local time landde ik in het zeer zonnige en warme (continue 33 a 35 graden hier :-) ) Darwin! Na een lekker bord spaghetti in Chilli's Backpackers Hostel met Anne en 2 andere Nederlanders die zij hier inmiddels ontmoet had, en een paar biertjes op het terras ben ik met een veel tevredener gevoel dan de afgelopen dagen rond 0.00u mijn bedje ingedoken! Woensdag heb ik lekker rustig aan gedaan, wasje gedraaid, beetje rondgeslenterd, heerlijk geluncht in het hostel en 's avonds hebben we een flinke rijstschotel op tafel gezet. Donderdag besloten we lekker in het zonnetje op het dakterras bij het bubbelbad te gaan liggen, en ben ik weer een beetje bijgekleurd (werd tijd..). 's Avonds zijn Anne en ik naar de Midil Beach Market geweest, die bekend staat om haar mooie zonsondergang en grote varieteit aan eten.. Na een stuk krokodillensate en emuworst was het toch tijd voor wat "normaler" eten, gevolgd door een lekker bordje poffertjes als dessert. Vrijdag was Stefan, de Nederlandse jongen die we in Adelaide hebben leren kennen, inmiddels ook in Darwin aangekomen, en zijn we even de "stad" ingegaan.. Darwin is maar een klein plaatsje eigenlijk, met 107.000 inwoners. Zaterdag was het tijd om te gaan zwemmen, dit zou veilig (er zitten hier in het Noorden behoorlijk veel Estuarine's, ook wel bekend als zoutwaterkrokodillen...) kunnen bij Lake Alexander, 10 minuutjes met de bus.. Na verkeerd gestuurd te zijn door de busschauffeur hebben we maar 1 uurtje van de zon kunnen genieten, maar dat was genoeg voor een aardig gekleurd huidje, meer rood dan bruin... 's Avonds hebben we wederom uitgebreid gegeten, dit keer met Stefan en een Duits meisje die hij tijdens zijn tour van Alice Springs naar Darwin had leren kennen, en Anne uiteraard. Zondag was het vroeg opstaan geblazen, en hebben Stefan, Anne en ik een auto gehuurd om Litchfield National Park te gaan bekijken, zo'n 125 km. van Darwin. Een heerlijk dagje uit, we hebben weer een hoop moois gezien. Het begon met gigantische termietenheuvels, gevolgd door een aantal prachtige rockholes en watervallen waar meestal veilig gezwommen kon worden. Ook hebben we patchwork-burning van dichtbij gezien, dit is het opzettelijk veroorzaken van kleine bosbrandjes zodat deze onder controle plaats kunnen vinden. Het is namelijk essentieel voor een hoop planten- en boomsoorten hier om eens in de zoveel jaar een flinke brand mee te maken, dit is het enige moment waarop hun zaadjes vrijkomen namelijk.. Maandag begon Anne met d'r nieuwe baantje bij Britz Camperverhuur, het laten zien van alle functies van de karretjes aan de klanten. Ik heb deze dag lekker aan het zwembad van het naastgelegen hostel doorgebracht, waar Stefan verblijft. Dinsdag besloten Stefan en ik maar eens cultureel te gaan doen, en hebben we het MAGNT opgezocht, Museum and Art Gallery of the Northern Territory... Een klein maar mooi museum, waar van alles en nog wat te zien was... Onder andere de hier vlakbij gevangen zoutwaterkrokodil "Sweetheart", die mensen met rust liet maar gek was op buitenboordmotoren. Tevens waren er een hoop opgezette beesten te zien (de een nog giftiger dan de ander natuurlijk) waaronder ook de hier voorkomende "Box Jellyfish", het meest giftige wezen op aarde.. Een duik in de zee zit er hier dus absoluut niet in, 97% kans dat je binnen 10 minuten overlijdt.. Ook was er het een en ander te zien over Australie's ergste natuurramp sinds het bezet is door blanken, cyclone Tracy. Deze cycloon heeft op kerstavond 1974 zo'n 70% van de bebouwing van Darwin verwoest en 60 levens gekost... Na een verschrikkelijk warme wandeling terug naar het hostel belde Nicole (een vriendin van mij uit Vianen voor de mensen die haar niet kennen) met de boodschap dat ze in Darwin aangekomen was! Heel leuk om haar weer te zien na bijna 9 maanden van huis weg geweest te zijn, hele rare ervaring ook..

Verder heb ik na mijn saaie daagjes in Perth besloten dat ik een hele mooie tijd achter de rug heb hier in Australie, en dat ik geluk gehad heb dat ik alle mooie gebeurtenissen en dingen die ik gezien heb heb mogen delen met vrienden.. Ook ben ik in gaan zien dat alleen reizen eigenlijk niks voor mij is, en heb ik dus besloten dat ik mijn geplande trip naar Thailand over ga slaan (lees: uit ga stellen ;-) Verder beginnen ook de centjes aardig op te raken, dus heb ik besloten m'n ticket aan te passen en eerder naar huis te komen... Ongeveer halverwege juni zet ik weer voet aan 's Neerlandsch bodem!! Dit betekent overigens niet dat het stil gaat zijn op deze site de komende weken, ik hoop nog wel het e.e.a. te gaan doen hier natuurlijk, so stay tuned!