We zijn weer onderweg

Het is even geleden, ik weet het, maar eerlijk gezegd zijn de afgelopen weken ook niet bijzonder spannend geweest, met uitzondering van de laatste dan.. Donderdag 12 April kwam helaas nog even het slechte bericht dat Anne niet verder kon werken bij Chubb security, de afdeling had geen budget meer.. Deze avond heb ik in het centrum de introductie-avond voor mensen die via Adecco bij Cirque du Soleil bijgewoond, waar we allerlei info kregen over veiligheid en de gang van zaken op het terrein waar de tent staat. De volgende 2 dagen verliepen rustig, beetje op de camping in het najaarszonnetje gezeten, tijdschriftje gelezen, dat soort dingen.. Zondag stond de eerste werkdag op het programma, of liever gezegd, de "training".. Omdat afwassen niet al te moeilijk is waren we al snel klaar en hebben we vast geholpen met het inrichten van de keuken in de artiestenkantine, de plek waar ik de komende weken dus aan het werk zou gaan zijn.. Maandag begon het dan echt, en ik heb het geweten.. 7,5u gaan gaan gaan, er kwam gewoon geen eind aan de stroom afwas, en ik was 's avonds dan ook doodop.. Goed, de hierop volgende weken hebben er eigenlijk allemaal zo uitgezien, niet bepaald een pretje dus, maar je moet nou eenmaal geld verdienen om het uit te kunnen geven. Vanwege de steeds koudere nachten hier en Anne d'r poging haar auto te verkopen zijn we 24 April ingecheckt in Bev & Mick's Market Inn hostel in South Melbourne. Goedkoop, maar ontzettend smerig.. Permanent bevolkt door een groep je van ongeveer 10 zuipende Engelsen die er in no-time een ontzettende zooi van wisten te maken (peuken en lege bierflesjes op de borden in de gezamelijke ruimte, afval op de grond in de keuken en afwas met eten er nog op op het aanrecht, muizen dus..), niet bepaald fris dus.. Gelukkig zijn we hier uiteindelijk zonder ziekte vandaan gekomen, viel mee dus. In de tussentijd bleek Anne's auto nogal wat minder waard te zijn dan dat we allebei gedacht hadden.. Na een teleurstellende check bij de garage ($ 1650,- reparaties...) en het springen van een stuurbekrachtigings-slangetje (a $ 240,-) hebben we de auto zelfs door een sloper op laten halen, die er nog $ 350,- voor gaf.. Flinke tegenvaller dus.. Bij Adecco waren de mensen ook niet bepaald blij toen ik vertelde dat ik wilde stoppen om verder te gaan reizen, ze waren onder de indruk dat ik de volle 3 maanden zou blijven. Ik heb echter bij aankomst in Melbourne duidelijk aangegeven dat ik in totaal niet langer dan 3 maanden in Melbourne zou blijven, dus dat hadden ze aan moeten zien komen.. Goed, al met al was ik maar wat blij toen we 3 Maart 20.15u dan eindelijk de bus instapten, op weg naar Adelaide!! Lange nachtelijke rit, weinig slaap, aangekomen om 5.00u 's ochtends, dus het duurde nog een aantal uurtjes voordat de hostels open gingen. Maar gelukkig hebben we wel een erg leuk hostel weten te vinden, genaamd Annie's place. De eerste stapjes in Adelaide waren wel even wennen, vergeleken met Melbourne is het hier echt heel klein allemaal.. In het centrum van Melbourne keek je tegen gebouwen van 40 a 50 verdiepingen op, hier is 6 al veel... Na vrijdag dus even een aantal uurtjes slaap ingehaald te hebben was ik weer een beetje bij de mensen, waarvan er 2 Nederlands bleken te zijn.. Stefan, een jongen die net 2 studies achter de rug heeft en dus even een jaartje stoom af wilde blazen voor hij aan het werk gaat, en Mike, een 44-jarige reservist die zich in Nederland nooit zo happy heeft gevoeld als in Australie, waar hij tussen zijn 3e en 12e gewoond heeft. Mike is dus maar een aantal weken hier om een baan te zoeken om zo een langlopend visum te regelen, waarmee hij dus op den duur in aanmerking wil komen voor een Australisch paspoort om te emigreren. Leuke lui allebei, waarmee we zaterdagochtend al meteen iets meemaakten. Rond 6.00u werd ik wakker van een scheldende Stefan.. Na een paar keer in mijn oogjes gewreven te hebben bleek dat hij helemaal niet onder de douche stond zoals ik dacht te horen, maar dat de reden dat hij ons wakker maakte een gesprongen waterleiding was... Gelukkig zat er een putje buiten de douche in de badkamer en liep het allemaal vrij snel weg, anders hadden wij door de kamer gedreven.. Het bleek echter heet water te zijn, hierdoor stond binnen no-time de kamer vol met stoom, waardoor de rookmelder begon te piepen, met als gevolg: Brandalarm.. Hele hostel wakker, brandweer voor de deur en bij ons in de kamer, sensatie dus.. Gelukkig vatten de heren blusgasten het allemaal best goed op, en werden er zelfs een aantal grapjes gemaakt (You guys couldn't afford to get to Queensland? Well you're right, this IS the next best thing.. i.v.m. warmte en luchtvochtigheid in Qld..) Held Mike had inmiddels een kraantje gevonden waarmee het water afgesloten kon worden, en na een uurtje konden we dus proberen nog even wat slaap te pakken. Overdag zijn Anne en ik Adelaide wezen verkennen. Zoals gezegd is het centrum vrij klein (toch heeft Adelaide bijna 1,5 mln. inwoners, het is ontzettend uitgestrekt), en ging dit dus vrij snel.. 's Avonds zijn we met Mike en Stefan een aantal biertjes gaan drinken in de lokale Ierse pub. Erg gezellige avond gehad, die iets minder leuk eindigde omdat ik Anne een sigaret op zag steken...Ik was hierdoor behoorlijk teleurgesteld, en mijn humeur kreeg dus even een flinke klap.. De volgende dag hebben we tijdens een wandeling het een en ander bepraat hierover, en gelukkig waagt Anne opnieuw een poging! Het was inmiddels tijd om te lunchen, en hoe! We hebben maar eens een keertje even iets meer uitgegeven, en heb ik een heerlijke B.L.T.-sandwich op (Bacon Lettuce Tomato, 3 flinke sneeen brood op elkaar met bovengenoemd beleg + kip en avocado, heerlijk!) met een behoorlijke bak friet. 's Middags heb ik er binnen no-time even 1000 dollartjes doorheen gejaagd, maar dat gaat een goede investering worden: Woensdag vertrek ik met een georganiseerde tour van 8 dagen naar het centrum van Australie! Eindelijk echt de outback in, onder de sterren slapen en uiteraard Ayer's Rock zowel bij zonsop- als zonsondergang bekijken! Ik heb er ontzettend veel zin in, maar dat lijkt me logisch! Helaas is dat wel het punt waarop ik afscheid ga nemen van Anne, en ik zal d'r wel behoorlijk missen denk ik, we hebben toch een hoop leuke (en minder leuke)dingen meegemaakt samen natuurlijk.. Goed, vanaf Alice Springs vlieg ik als het allemaal goed gaat na deze tour naar Perth, aan de westkust, en wie weet spreken we daar nog even af! Ik ga nog even snel genieten van mijn laatste 2 (regenachtige..) daagjes Adelaide voor ik de droogte in ga! Dit keer niet zo veel foto's, maar ik heb zo'n gevoel dat ik dat bij het volgende bericht meer dan goed ga maken!