Weekendje Grampians

Tijd voor een berichtje! Maandag 2 April waren we gebleven.. Zonder werk, maar wel vroeg op, Anne moest uiteraard gewoon naar d'r werk gebracht worden. Hierna ben ik maar even "de stad" ingedoken, met een klein uitstapje vanuit daar naar Adecco Port Melbourne, een van de uitzendbureaus waar ik hier ingeschreven sta.. Zoekende, was het antwoord dat ik kreeg.. Terug naar de camping dan maar, beetje de omliggende wijken uitgekamd, en tijd genomen om even te genieten van het zonnetje dat zich toch nog aardig laat zien hier, ook al is het herfst. Lekker niksen dus, al dan niet met een boek erbij, en de rest van de tijd op zoek naar werk, da's ongeveer wat ik de hele week gedaan heb.. Aangezien we een lang weekend in zicht hadden (Anne was vrijdag en maandag vrij) hebben we besloten er maar weer eens wat leuks van te maken! The Grampians, een "gebergte" (partij heuvels..) ongeveer 250 km. van Melbourne was de bestemming, vroeg op dus vrijdag, er op uit! Na op Acacia Caravan Park in Ararat een van de laatste beschikbare campingplekken in de buurt van de Grampians bezet te hebben besloten we gelijk maar even naar het tourist information centre in Halls Gap (dorpje aan de rand van The Grampians) te rijden om wat info in te winnen over wandelingen en bezienswaardigheden in de buurt. Na een middagdutje en een avondmaal bij de locale McDonalds (supermarkten zijn dicht op goede vrijdag..) hebben we de papierwinkel even doorgespit en een programma in elkaar gedraaid voor de komende dagen. Zaterdag was het, zoals eigenlijk bijna altijd wel, vroeg op!
Uurtje rijden naar Halls Gap, en vanuit daar op naar de eerste stop: Lake Bellfield. Een kunstmatig aangelegd meer d.m.v. het plaatsen van een dam, een van de belangrijkste water-reserves in dit deel van het land.. Zoals te zien is op de foto is het aardig slecht gesteld met de watervoorraad van Australie dit jaar, normaal staat het meer een aantal meters hoger.. door naar de hoogste top van The Grampians, die van Mount William. Onderweg bleek al dat er nog aardig wat te zien was van de hevige bosbranden die hier gewoedt hebben begin 2006, bijna 50% van het national park is toen verwoest.. Na een uurtje lopen (heen en weer) waren we terug bij de auto, en was het door naar Venus Baths, wat een van de 5 must-sees van het park zou zijn.. Eenmaal daar aangekomen bleek dat het niet eens de moeite waard was (en door de grote drukt ook nog eens onmogelijk) om hier een foto van te nemen, een klein beekje tussen de rotsen dat iets breder was dan normaal op dit punt.. Uiteraard hadden we het pittigste stukje voor het laatst bewaard, 5,5 km. lopen/hiken/klimmen naar The Pinnacle, door Grand Canyon en Silent Street (zie foto's). Erg vermoeiend, maar wel schitterend om te zien.. Rond 16.15u waren we terug op de camping, behoorlijk uitgeput.. Na een lekker bord pasta hebben we nog een beetje loom voor de TV in de camp kitchen gehangen en zijn we niet al te laat naar bed gegaan.. Na en aantal keer wakker geworden te zijn van de kou in ons tentje (het kan hier ook koud zijn..) was het 9.00u voor we het wisten, er uit! Wederom op naar Halls Gap, klaar voor dag 2! Vandaag hadden we gelukkig iets minder gewandel op het programma staan. Eerste stop was de Boroka Lookout, met, zoals de naam al zegt, een leuk uitzicht over een deel van de Grampians. Hierna volgede de Reed Lookout, uitleg overbodig.. Nummer 3 op de lijst waren de balconies, de foto's zeggen het meest denk ik.. Vanuit daar zijn we naar McKenzie falls gereden, een van de vele watervallen in het national park. Was weer een aardige trap af naa rde bodem, en vooral een hoop treden weer naar boven.. Maar wederom de moeite waard natuurlijk! Laatste stop deze dag was de Gulgurn Maja Shelter, een plek die Aboriginals de afgelopen honderden jaren gebruikt hebben als schuilplaats tegen regen en zon, en waar een aantal wandtekeningen te zien zijn van een hoop generaties terug.. Eenmaal terug op de parkeerplaats hier bleek dat ondergetekende een hele stomme actie uitgehaald had.. Jawel, de 2e keer dit jaar, de sleutel lag weer eens in de auto in plaats van in mijn broekzak, en aangezien ook Anne haar tas (met reserve-sleutel) niet bij zich had zat er niks anders op om de RACV (locale ANWB) te laten komen, $ 90,- armer en een minuut of 45 (kan de ANWB nog wat van leren!) later zaten we dan uiteindelijk toch IN de auto, en konden we "huiswaarts" keren. Na een lekkere hap en een aantal uurtjes TV was het bedtijd... Maandagochtend al weer, terug naar good ol' Melbourne dus! Wederom naar Ashley Gardens Caravan park (waar we vorige week ook stonden), Wasje gedraaid, boodschapje gedaan, beetje in het zonnetje gezeten, visje in de oven gegooid, en voor je het weet is het weekend weer voorbij! Dinsdag 10 April is niet bijzonder verlopen, Anne weg gebracht naar haar werk, stad in en terug, beetje lezen in de zon en natuurlijk mijn C.V. via het internet naar verschillende bedrijven schieten.. Gelukkig heb ik vandaag, Woensdag 11 April, een belletje gehad van Adecco, ik heb weer een baan! Cirque du Soleil is mijn nieuwe werkgever vanaf Zondag! Klinkt allemaal wat spannender dan dat het is, ik heb een aantal weken afwassen in het vooruitzicht... Goed, beter dan niks, en aangezien de portemonnee zorgwekkend leeg is de laatste tijd en er nog best wat op het programma staat voor de komende maanden heb ik weinig keuze.. Verslag volgt!